DO OSÓB SPRAWUJĄCYCH ORAZ ASPIRUJĄCYCH DO SPRAWOWANIA WŁADZY W RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

My, obywatele Rzeczypospolitej Polskiej, świadomi odpowiedzialności za trwałość państwa, jego suwerenność oraz przyszłość Narodu, ogłaszamy niniejszy Manifest Odpowiedzialności Państwowej jako zbiór fundamentalnych zasad, które muszą obowiązywać każdą władzę sprawującą funkcje publiczne.

Państwo nie jest własnością władzy. Państwo należy do Narodu.

Władza publiczna nie jest przywilejem ani formą zatrudnienia. Jest czasowo powierzonym obowiązkiem, którego jedynym celem jest ochrona, wzmacnianie i trwałość państwa.

Każdy, kto sprawuje władzę, ponosi odpowiedzialność za stan państwa — zarówno za swoje działania, jak i za swoje zaniechania.

Państwo trwa dłużej niż każda władza. Naród trwa dłużej niż każde stanowisko.

Dlatego ustanawiamy następujące zasady odpowiedzialności państwowej:

1. Państwo nie istnieje dla władzy. Władza istnieje dla państwa i Narodu.
Każda osoba sprawująca funkcję publiczną ma obowiązek działać wyłącznie w interesie państwa i jego obywateli. Wykorzystywanie funkcji publicznej do utrzymania własnej pozycji, wpływów lub korzyści osobistych stanowi naruszenie obowiązku wobec państwa.

2. Funkcja publiczna jest służbą, a nie formą kariery ani źródłem utrzymania.
Stanowisko publiczne nie może być traktowane jako miejsce stabilnego zatrudnienia oderwanego od odpowiedzialności za stan państwa. Osoba, która sprawuje funkcję wyłącznie w celu utrzymania stanowiska, a nie naprawy i wzmacniania państwa, działa w sprzeczności z istotą służby publicznej.

3. Władza ponosi pełną odpowiedzialność za skutki swoich decyzji i zaniechań.
Każda decyzja oraz każde zaniechanie wpływa na trwałość państwa i bezpieczeństwo obywateli. Funkcja publiczna nie może stanowić ochrony przed odpowiedzialnością za działania lub brak działań prowadzących do osłabienia państwa.

4. Tolerowanie patologii systemowych jest naruszeniem obowiązku wobec państwa.
Osoba sprawująca władzę ma obowiązek identyfikować i eliminować mechanizmy szkodzące sprawności państwa. Świadome utrzymywanie niesprawnych struktur lub tolerowanie patologii dla wygody, interesu politycznego lub osobistego stanowi działanie na szkodę państwa.

5. Instytucje państwowe istnieją dla obywateli, a nie dla własnego przetrwania.
Struktury państwowe mają obowiązek działać sprawnie i skutecznie. Utrzymywanie instytucji, które nie realizują swojej funkcji, wyłącznie w celu zachowania stanowisk lub struktur władzy, jest zaprzeczeniem istoty państwa.

6. Oderwanie władzy od rzeczywistości obywateli stanowi naruszenie obowiązku publicznego.
Osoba sprawująca funkcję publiczną ma obowiązek podejmować decyzje w oparciu o rzeczywiste warunki życia obywateli oraz realne potrzeby państwa, a nie w oparciu o interes środowiska władzy lub własnej pozycji.

7. Gospodarka jest fundamentem trwałości i niezależności państwa.
Państwo ma obowiązek prowadzić politykę, która wzmacnia jego stabilność gospodarczą, zdolność rozwoju i niezależność. Osłabianie fundamentów gospodarczych państwa prowadzi do osłabienia jego suwerenności i zdolności do samodzielnego działania.

8. Bezpieczeństwo państwa jest obowiązkiem bezwarunkowym.
Państwo ma obowiązek utrzymywać trwałą i rzeczywistą zdolność do obrony swojej suwerenności, integralności terytorialnej i bezpieczeństwa obywateli.
Obowiązkiem państwa jest utrzymywanie licznej, nowoczesnej i w pełni wyposażonej armii, zdolnej do skutecznej obrony kraju, której żołnierze posiadają wszelkie środki niezbędne do wykonania swojej misji.
Państwo, które nie jest zdolne do obrony, przestaje być zdolne do samodzielnego istnienia.

9. Suwerenność państwa nie może być podporządkowana interesom osób sprawujących władzę.
Każda decyzja władzy musi wzmacniać niezależność, stabilność i trwałość państwa. Podejmowanie działań osłabiających zdolność państwa do samodzielnego działania stanowi naruszenie obowiązku wobec Narodu.

10. Władza, która nie służy państwu, traci moralne uzasadnienie swojego istnienia.
Mandat władzy wynika z zaufania obywateli i istnieje wyłącznie w celu służby państwu. Władza, która działa wbrew temu obowiązkowi lub go nie wypełnia, traci swoje uzasadnienie jako władza państwowa.

KLAUZULA ODPOWIEDZIALNOŚCI

Każda osoba sprawująca władzę publiczną w Rzeczypospolitej Polskiej ponosi odpowiedzialność za stan państwa w okresie powierzonego jej mandatu.

Odpowiedzialność ta obejmuje zarówno działania, jak i zaniechania, których skutkiem jest wzmocnienie lub osłabienie państwa, jego instytucji, bezpieczeństwa oraz zdolności do samodzielnego istnienia.

Funkcja publiczna nie zwalnia z odpowiedzialności moralnej wobec Narodu ani odpowiedzialności wobec historii i przyszłych pokoleń.

Żadna władza nie jest trwała. Państwo jest trwałe.

Każdy, kto sprawuje władzę, czyni to wyłącznie czasowo i pozostawia po sobie skutki swoich decyzji, które podlegają ocenie Narodu, historii oraz przyszłych pokoleń obywateli Rzeczypospolitej Polskiej.

Osoba, która wykorzystuje powierzoną władzę w sposób sprzeczny z interesem państwa, narusza obowiązek wobec Narodu i ponosi odpowiedzialność wynikającą z tego naruszenia.

Osoba, która sprawuje władzę zgodnie z interesem państwa, wzmacnia jego trwałość i wypełnia swój obowiązek wobec Rzeczypospolitej.

Odpowiedzialność za państwo nie kończy się wraz z końcem kadencji. Jej skutki pozostają.

Państwo trwa.
Naród trwa.
Władza jest tylko czasowo powierzonym obowiązkiem.

ABY POLSKA BYŁA POLSKĄ - 2026

MANIFEST